Selecteer een pagina

De onderstaande tekst stuurde ik deze week naar een aantal mensen binnen de HZ, maar eigenlijk kan het woord ‘student(en)’ gewoonweg ook vervangen worden door ‘mens(en)’:

In deze tijden hebben studenten nood aan geestelijke ondersteuning. Zich uiten op een persoonlijke manier helpt daarbij. Als auteur weet ik dat schrijven een therapeutisch effect heeft. Bovendien heeft schrijven ook als gevolg dat studenten beter inzicht krijgen in taal en tekst en daardoor sterkere lezers worden.

De begeleiding die ik graag zou willen aanbieden bestaat uit een aantal stappen. Eerst wordt aan de student gevraagd een zeer persoonlijk verhaal neer te schrijven over een gebeurtenis uit de kindertijd/adolescentie/volwassenheid die grote indruk heeft gemaakt. Mijn ervaring leert me dat ieder mens daarover niet lang hoeft na te denken. Daarna wordt deze intieme tekst aan de hand van een aantal basisschrijftechnieken omgezet naar een tekst die leesbaarder wordt voor een groter publiek, al dan niet aangevuld met elementen van persoonlijke verbeelding. Ook dat, de ontdekking van de verbeeldingskracht, heeft een helende werking en maakt een mens weerbaarder.

Ik ben ervan overtuigd dat studenten baat hebben bij een begeleiding die zich richt op de ontwikkeling van persoonlijke eigenschappen waarvan ze misschien niet eens wisten dat ze die bezaten en die hen beter kan uitrusten om op een creatieve, meer zelfbewuste en strijdvaardige wijze om te gaan met de uitdagingen van hun leven in deze tijden.

En dat is een van de redenen waarom ik Schrijfvrijer heb opgericht. Het is niet alleen de schrijver, maar ook, en zelfs vooral de docent in mij: iemand die zijn kennis en kunde wil gebruiken om anderen vooruit te helpen. En die kennis en kunde is gebaseerd op het zelf aan den lijve en geest ondervinden van dat helende schrijfproces. Het is meer dan schrijven, het is op zoek gaan naar jezelf, het is het ontdekken van verborgen kanten en eigenschappen van jezelf, het is afdalen in je herinneringen en die op verschillende manieren bekijken, het is het creëren van een visie op een mogelijke toekomst, het is het ordenen en bestuderen van die dagelijkse caleidoscopische stroom aan soms verwarrende en verlammende emoties en zien wat jou nu eigenlijk echt raakt en bezighoudt. Kortom, de bezigheid van het schrijven is keer op keer intens verweven met de menselijke gevoelswereld. Het is een dialoog met je ingebeelde zelf, een zelf die soms als zand door je vingers heen kan glippen. Maar dat is niet erg, want er komt een nieuw zelf voor in de plaats.

Schrijven is vrijheid van zijn. Ik zou zeggen: probeer het eens. Ik lees en help je graag vooruit.