Jan Vantoortelboom

Debuut van Jan Vantoortelboom laat een mooie stijl van schrijven zien

Het zijn de fraaie, suggestieve zinnen die Jan Vantoortelbooms De verzonken jongen uittillen boven het niveau van het gemiddelde debuut. Vaardig schakelt hij tussen een volkse platheid en een bijna lieflijke intimiteit die hij de lezer toefluistert en die aan zijn Vlaamse voorganger Louis Paul Boon doet denken.

NRC Handelsblad (vier sterren) 28 april 2011

Boek van de week

Knap Debuut

Debutant en leraar Jan Vantoortelboom (1975) groeide op in Elverdinge, in het West-Vlaamse achterland. De verzonken jongen gaat over enkele boerenfamilies en volgt twee verhaallijnen. Die van Stoffel en zijn broer Bert en die van hun grootvader Victor. De broers hebben een gelukkige kindertijd, tot een duister geheim uit het verleden opduikt. Welke rol heeft hun stoere grootvader hierin gespeeld? Waarom roddelen de dorpsbewoners zo over hun familie? Vantoortelboom schetst de leefwereld van de opgroeiende jongens trefzeker en beleeft zelf veel plezier aan hun fratsen. Zijn debuutroman is erg spannend en meer dan een streekroman. De beschrijvingen zijn naturalistisch en zijn schrijfstijl is rijk aan beeldspraak. Ontroerend is de roman als de jongste zoon Stoffel aan het woord is en de wereld met onbevangen blik observeert.

CVDB (vier sterren), GVA HBvl 9 april 2011